Wysiadł z pociągu

Ubrany na czarno

Szedł wartkim krokiem

A w dłoni różaniec –

Podskakiwawał żywo

Jak bicz smagający

Złe duchy po grzbietach

 

Uciekły wszystkie

A on poszedł dalej

Pełen pokoju bo z Nią

Człowiek z różańcem